Yüksek Öğretimde Kurumsal Öğrenme Teknikleri



Yüksek Öğretimde Kurumsal Öğrenme Teknikleri

Yüksek Öğretimde Kurumsal Öğrenme Tekniklerine İhtiyaç

İyi bir nedenden ötürü, yüksek öğretimde kurumsal öğrenme tekniklerini kullanmaya yönelik artan bir eğilim var. Kurumsal öğrenme, çalışanları eğitme ve organizasyonel yetenek geliştirme konusundaki etkinliğiyle uzun süredir tanınmaktadır. Dünya giderek daha fazla dijital hale geldikçe çevrimiçi öğrenme her zamankinden daha kritik hale geldi. Yüksek öğretim kurumları, kurumsal öğrenme tekniklerinin müfredatlarına getirebileceği faydaların farkına varıyor. Bu makale, yüksek öğretimin kurumsal öğrenmenin öğrenmeye yaklaşımından neler öğrenebileceğini tartışacaktır.

Kurumsal Öğrenme Teknikleri Türleri

1. Mikro öğrenme

Yüksek öğretimin kurumsal öğrenmeden öğrenebileceği temel tekniklerden biri mikro öğrenmedir. Mikro öğrenme, öğrencilerin kolayca tüketebilecekleri küçük, odaklanmış patlamalar halinde içerik sunma yöntemidir. Öğrenmeye yönelik bu yaklaşım, çalışanların yeni becerileri hızlı ve verimli bir şekilde öğrenmesi gereken kurumsal dünyada özellikle etkilidir. Öğrenciler, karmaşık konuları daha küçük, daha kolay yönetilebilir parçalara bölerek öğrendikleri bilgileri daha iyi akıllarında tutabilirler.

Mikro öğrenme, yüksek öğretimde eşit derecede etkili olma potansiyeline sahiptir. Mikro öğrenmenin faydaları arasında artan katılım, geliştirilmiş akılda tutma ve daha kişiselleştirilmiş bir öğrenme deneyimi yer alır. Ancak, yüksek öğretimde mikro öğrenmenin benimsenmesi daha hızlı olabilir. Bunun bir nedeni, genellikle uzun dersler ve derinlemesine tartışmalar içeren yüksek öğretimde öğretme ve öğrenmeye yönelik geleneksel yaklaşımdır. Diğer bir sebep ise, yüksek kaliteli mikro öğrenme içeriği geliştirmek için daha fazla kaynağa ihtiyaç duyulmasıdır.

2. Oyunlaştırma

Yüksek öğretimin kurumsal öğrenmeden öğrenebileceği başka bir teknik de oyunlaştırmadır. Oyunlaştırma, öğrencilerin ilgisini çekmek ve onları öğrenmeye motive etmek için oyun dışı bağlamlarda oyun tasarım öğelerinin kullanılmasını içerir. Kurumsal dünyada, oyunlaştırma genellikle çalışan bağlılığını geliştirir ve davranış değişikliğini teşvik eder. Oyunlaştırma, yüksek öğretimde eşit derecede etkili olma potansiyeline sahiptir. Eğitimciler, oyun tasarım öğelerini öğrenme deneyimine dahil ederek, öğrenciler için daha ilgi çekici ve etkileşimli bir deneyim yaratabilir. Bu, motivasyonu artırmaya, katılımı artırmaya ve öğrenme çıktılarını iyileştirmeye yardımcı olabilir.

3. Çalışan Eğitimi

Çalışan eğitimi, yüksek öğretimin kurumsal dünyadan öğrenebileceği başka bir alandır. Kurumsal dünyada yetenek gelişiminin kritik bir bileşenidir. Çalışanlara rollerinde başarılı olmak ve kariyerlerini ilerletmek için ihtiyaç duydukları bilgi ve becerileri sağlar. Yüksek öğretimde çalışan eğitimine daha fazla önem verilmelidir. Bu, özellikle yarı zamanlı çalışanlar olan ve tam zamanlı öğretim üyelerinden farklı eğitim ve destek alabilen yardımcı öğretim üyeleri için geçerlidir. Çalışan eğitimine yatırım yaparak, yüksek öğretim kurumları eğitim kalitesini artırabilir ve öğrencilere daha iyi bir öğrenme deneyimi sağlayabilir.

4. Öğrenme ve Gelişim

Son olarak, yüksek öğretim kurumsal öğrenmenin Öğrenme ve Gelişim yaklaşımından öğrenebilir. Öğrenme ve Gelişim, kurumsal dünyada yetenek yönetiminin kritik bir bileşenidir. Çalışanların yeni beceriler ve bilgiler geliştirmelerine yardımcı olmak ve onları organizasyon içinde gelecekteki rollere hazırlamak için kullanılır.

Yüksek öğretimde, Öğrenme ve Gelişim genellikle göz ardı edilir. Bu, özellikle kurumsal dünyadaki çalışanlardan farklı düzeyde destek ve rehberlik alabilen öğrenciler için geçerlidir. Yüksek öğretim kurumları, Öğrenme ve Gelişime yatırım yaparak öğrencilerin seçtikleri kariyerlerde başarılı olmaları için ihtiyaç duydukları bilgi ve becerileri geliştirmelerine yardımcı olabilir.

Bu Teknikler Yüksek Öğretimde Neden Yaygın Değil?

Bu tekniklerin potansiyel faydalarına rağmen, yüksek öğretimde benimsenmeleri daha hızlı olabilir. Bunun birkaç nedeni var. Bunun bir nedeni, yüksek öğretimde öğretme ve öğrenmeye yönelik geleneksel yaklaşımdır. Pek çok eğitimci, aşina oldukları ve rahat oldukları geleneksel yöntemleri kullanmayı tercih ederek yeni öğretim tekniklerini ve teknolojilerini benimsemek için yardıma ihtiyaç duyar.

Diğer bir sebep ise, yüksek kaliteli öğrenme içeriği geliştirmek için daha fazla kaynağa ihtiyaç duyulmasıdır. Yüksek kaliteli mikro öğrenme içeriği ve oyunlaştırma öğeleri geliştirmek, önemli ölçüde zaman ve kaynak gerektirir. Birçok yüksek öğretim kurumu, bu içeriği kurum içinde geliştirmek için daha fazla paraya veya uzmanlığa ihtiyaç duyabilir. Son olarak, bu teknikleri yüksek öğretimde benimsemenin önünde kültürel bir engel vardır. Yüksek öğretim, bazen kurumsal öğrenmenin daha pratik ve sonuç odaklı yaklaşımıyla çatışabilen uzun bir akademik titizlik ve entelektüel takip geleneğine sahiptir. Bazı eğitimciler, sonuçlara fazla odaklanan ve bilginin peşinden gitmeye yeterli olmayan teknikleri benimseme konusunda isteksiz olabilirler.

Ancak, dünya giderek daha fazla dijital hale geldikçe ve öğrenciler daha ilgi çekici ve kişiselleştirilmiş öğrenim deneyimleri talep ettikçe yüksek öğretim kurumlarının buna uyum sağlaması gerekir. Mikro öğrenme, oyunlaştırma, çalışan eğitimi ve öğrenme ve geliştirmeyi kullanmak, öğrenciler için daha etkili ve ilgi çekici öğrenme deneyimleri oluşturmaya yardımcı olabilir.

Bu Teknikleri Bütünleştirmede Ek Zorluklar

Bu teknikleri yüksek öğretime entegre etmek, eğitimciler ve yöneticiler arasında bir zihniyet değişikliği gerektirecektir. Bir yandan yüksek öğretimin ayırt edici özellikleri olan akademik titizliği ve entelektüel arayışı sürdürürken, diğer yandan öğrenmeye daha sonuç odaklı bir yaklaşımı benimsemeleri gerekecek. Fakülte ve Öğretim Tasarımcıları da bu teknikleri kullanma konusunda eğitilmelidir. Bu, yüksek kaliteli öğrenme içeriği oluşturmayı desteklemek için profesyonel gelişim, eğitim ve yeni araçların ve kaynakların geliştirilmesine yatırım yapılmasını gerektirecektir.

Bu teknikleri yüksek öğretimde benimsemenin bir başka zorluğu da kurumlar arasında daha fazla standardizasyon ve tutarlılıktır. Yüksek öğrenimdeki birçok LMS oyuncusu güvenilir mobil uygulamalara sahip olsa da, farklı kurumlarda kullanılan içerik türleri ve dağıtım yöntemlerinde daha fazla tutarlılık olması gerekiyor. Bu zorluğun üstesinden gelmek için yüksek öğretim kurumları, mikro öğrenme, oyunlaştırma, çalışan eğitimi ve Öğrenme ve Gelişimi kullanmak için ortak standartlar ve en iyi uygulamaları geliştirmek üzere birlikte çalışmalıdır. Bu, öğrencilerin kurumlarından bağımsız olarak tutarlı ve yüksek kaliteli bir öğrenme deneyimi almalarını sağlamaya yardımcı olacaktır.

Çözüm

Sonuç olarak, yüksek öğretim, kurumsal öğrenmenin öğrenmeye yaklaşımından önemli ölçüde öğrenebilir. Mikro öğrenme, oyunlaştırma, çalışan eğitimi ve Öğrenme ve Geliştirme, öğrenme çıktılarını iyileştirmek ve öğrenciler için daha ilgi çekici ve kişiselleştirilmiş öğrenme deneyimleri yaratmak için yüksek öğretimde etkili bir şekilde uygulanabilen tekniklerdir. Bununla birlikte, bu tekniklerin benimsenmesi, eğitimciler ve yöneticiler arasında bir zihniyet değişikliği ve mesleki gelişim, eğitim ve yeni araç ve kaynaklara yatırım yapılmasını gerektirecektir. Ek olarak, öğrencilerin tutarlı ve yüksek kaliteli bir öğrenme deneyimi yaşamasını sağlamak için kurumlar arasında daha fazla standardizasyon ve tutarlılık olması gerekecektir.

Yüksek öğretim kurumları, dünya giderek daha fazla dijital hale geldikçe ve öğrenciler daha ilgi çekici ve kişiselleştirilmiş öğrenme deneyimleri talep ettikçe uyum sağlamalıdır. Kurumsal öğrenme tekniklerini kullanmak, öğrenciler için daha etkili ve ilgi çekici öğrenme deneyimleri oluşturmaya yardımcı olabilir ve çevrimiçi yüksek öğretimin geleceğinde çok önemli bir rol oynayacaktır.


Kaynak : https://elearningindustry.com/why-higher-education-needs-to-embrace-corporate-learning-techniques

Yorum yapın

SMM Panel PDF Kitap indir